Als reactie op de klimaatdocumentaire van Al Gore is door klimaatsceptici de documentaire “The Great Global Warming Swindle” (TGGWS) vervaardigd. Toen deze documentaire op 8 maart door het Engelse Channel 4 werd uitgezonden, leidde dit tot heftige discussie. In TGGWS probeert men de kijker ervan te overtuigen dat de huidige stand van de wetenschap een geheel andere boodschap verkondigt dan het IPCC 2007. Volgens TGGWS is het nog allerminst zeker dat de mens invloed heeft op het klimaat. Zowel Al Gore in de documentaire “An inconvenient Truth” als de makers van deze documentaire spelen in op de emoties van het publiek. In deze recensie worden de beweringen in TGGWS in de context van de kennis over klimaatverandering geplaatst.
Klimaatwetenschap
Heel hard klinkt in TGGWS door dat IPCC niet wetenschappelijk is maar veel eerder een politiek instrument. Dit zegt onder andere journalist en scepticus Nigel Calder, schrijver van het boek “de weermachinerie”, waarmee hij in de zeventiger jaren wereldwijde bekendheid kreeg. Verder zou de milieumaffia grip hebben gekregen op het klimaatonderzoek. Dit wordt in de film zelfs bevestigd door een mede oprichter van Greenpeace, Patrick Moore. Politici zouden de klimaatboodschap omarmen om het volk angst in te boezemen en zo allerlei maatregelen te kunnen doorvoeren. In TGGWS komen vele klimaatsceptici aan het woord met een palet aan argumenten waarom de boodschap van het IPCC niet zou deugen. Dit wordt opgehangen aan de retorische vraag “Is klimaatverandering niet van alle tijden?”.
Context
Natuurlijk is klimaatverandering de norm. Waar het om gaat is de snelheid waarmee veranderingen zich voltrekken en onze kwetsbaarheid daarvoor. Grofweg wordt in de originele film het volgende beweerd:
Er is geen correlatie tussen CO2 en temperatuurveranderingen, nu niet en ook in het verre verleden niet.
Waterdamp is het belangrijkste broeikasgas, CO2 komt in te kleine hoeveelheden voor om effect te hebben op de temperatuur.
Veranderingen in de activiteit van de almachtige zon is toch een veel logischer alternatief.
Klimaatmodellen deugen niet: uitkomsten worden tegengesproken door de waarnemingen.
Wereldwijde zeespiegelstijging is niet opgetreden, alleen lokale effecten door eustatische bewegingen.
Het krimpen en groeien van ijskappen is een normaal proces. Sinds satellieten het krimpen waarnemen wordt dit neergezet als alarmerend. Dit is echter even gewoon als vallende bladeren in de herfst.
Waargenomen extreme weersverschijnselen kunnen niet worden toegekend aan de menselijke invloed. Volgens klimaatscepticus Richard Lindzen moeten extremen juist minder vaak optreden door de vermindering van het temperatuurcontrast tussen evenaar en polen.
Deze stellingen roepen vragen op, en die zijn aan het einde van dit dossier nader uitgewerkt
Oneigenlijke argumenten Bovenstaande argumenten lijken logisch en ze zijn dan ook al uitgebreid onderzocht en bediscussieerd in wetenschappelijke publicaties. Daaruit blijkt, zoals onder andere in het recent verschenen vierde Assessment Report van het IPCC te lezen is, dat géén van de bovengenoemde, in de TGGWS gebruikte, argumenten hout snijdt. Om toch hun verhaal te kunnen vertellen zijn de makers van de film er niet voor terug gedeinsd om argumenten te fabriceren. Bij de argumentaties in de film worden verschillende grafieken getoond, die significant afwijken van wat er in de wetenschappelijke literatuur over dat onderwerp te vinden is, en wel precies zo, dat de argumentatie van TGGWS door die vervalsingen ondersteund wordt.
Figuur: Een voorbeeld van het geknoei met grafieken in de orginele versie van GGWS.
De groenblauwe lijn geeft het mondiale temperatuurverloop, waarbij wordt aangegeven dat dit van NASA zou komen. Aan de hand van deze kromme wordt beweerd dat het grootste deel van de temperatuurstijging vóór 1940 plaats vond (dus vóór dat er sterke CO2 verhoging in de atmosfeer was). De twee pijlen aan de rechterkant moeten dat illustreren. De zwarte kromme is het werkelijke verloop van de wereldgemiddelde temperatuur volgens NASA (simpel te downloaden van internet). De twee zwarte pijlen aan de uiterste rechterkant laten zien dat van dat argument, dat het overgrote deel van de temperatuurstijging vóór 1940 plaatsvond, niet veel overblijft.
Distantiëring
Twee onderzoekers die in de film prominent ten tonele werden gevoerd, de Deense ruimtewetenschapper Eigil Friis Christensen en de Amerikaanse oceanograaf Carl Wunsch hebben zich publiekelijk gedistantieerd van de film omdat hun uitspraken en hun onderzoekswerk misbruikt worden.
Aangepaste versie
Naar aanleiding van de heftige reacties en discussie die volgden op de uitzending in Engeland hebben de makers een nieuwe, ingekorte, versie uitgegeven, waaruit de meest aanstootgevende delen zijn geschrapt. Carl Wunsch is niet langer te zien en bij een aantal grafieken dat getoond wordt, zijn de meest brutale knoeierijen eruit gehaald. Deze versie is 12 juli door de KRO in verkorte vorm uitgezonden.
Conclusie
Samengevat moeten we concluderen dat ‘the great global warming swindle’ een fraai vormgegeven poging is om o.a. met vervalst wetenschappelijk materiaal de antropogene broeikastheorie onderuit te halen. De argumenten die men daarvoor wilde gebruiken zijn in de wetenschappelijke literatuur al grotelijks achterhaald en de vervalsingen die de filmmakers gebruiken om tóch hun punt te maken, worden door klimaatwetenschappers makkelijk doorzien.
PCCC
Het PCCC is van mening dat de publieke discussie over de wetenschappelijke onderbouwing van het door mensen veroorzaakte versterkte broeikaseffect en de gevolgen daarvan heel nuttig is. Dit vormde zelfs een belangrijke motivatie voor het oprichten van PCCC zelf. Belangrijk is wel dat de publieke discussie een juiste afspiegeling is van het onderliggende wetenschappelijke debat en dat er geen argumenten worden gehanteerd die achterhaald zijn of doelbewust onjuist (zoals in de TGGWS het gebruik van een sterk gemanipuleerde temperatuurgrafiek).
