|
|
De kosten van klimaatverandering worden onderschat: Stern rapport
Londen, oktober 2006
Download het Stern rapport
"Het wetenschappelijk bewijs is nu overweldigend: klimaatverandering is een ernstige bedreiging voor de wereld en vraagt om een wereldwijd antwoord."
Dit staat in de openingszinnen van de samenvatting van het Stern-rapport over de economische effecten van klimaatverandering, op 30 oktober 2006 gepubliceerd door de Britse regering. De hoofdauteur is Nicholas Stern, hoofdeconoom van de Britse regering, voormalig topeconoom bij de Wereldbank met ruime ervaring in ontwikkelingsproblematiek en auteur van diverse wetenschappelijke artikelen in de macro-economie. De openingszinnen zijn een bijzondere vorm van communiceren van wetenschappelijke onzekerheden omtrent klimaatverandering en -beleid.
Niettemin legt de studie van Stern een analyse neer die tot nadenken stemt, en tot discussie in zowel wetenschappelijke als politieke kringen. Zo namen Tony Blair en Jan-Peter Balkenende in dit najaar de ongebruikelijke stap om samen het klimaatvraagstuk te agenderen bij de EU-voorzitter, en de overige EU-regeringsleiders, mede geïnspireerd door Stern.
Het Stern-rapport raamt de kosten van klimaatverandering, of beter de kosten van 'niets doen aan emissiereductie' Elke ton CO2 die we uitstoten veroorzaakt voor minstens 67 euro schade, terwijl het vermijden van deze emissie minder dan 20 euro per ton kost, stelt Stern onder andere.
Wetenschappelijke reacties op het rapport,zijn een maand na publicatie in beeld gebracht door het tijdschrift 'The economist' (4 december, 2006). De economist deelt de critici in drie kampen in. In het maatschappelijke veld stellen een aantal groeperingen dat Stern een gebrek heeft aan politiek realisme met zijn roep tot urgente maatregelen. Een aantal wetenschappers stellen dat Stern zich teveel baseert op klimaatstudies die uitgaan van de meer pessimistische klimaatscenario's in zijn economische analyse. Een derde type commentaar dat 'de Economist onderscheidt, betreft de gebruikte 'discount rate' van 0.1%, terwijl deze normaliter op 3-5% wordt gezet in dit soort economische analyses (William Nordhaus, Yale University).nbsp;
De vraag die nog voor een groot deel onbeantwoord blijft is hoeveel van deze 67 euro schade vermeden kan worden door adaptatie. Dit type onderzoeksvragen staan ook centraal in het KvR project "Cost-benefit analysis of adaptation and mitigation strategies" (IC5), uitgevoerd door Wageningen UR, Vrije Universiteit van Amsterdam en Arcadis.
|
